Starten, botsen en opnieuw beginnen.

Zo! Dat was me het weekje wel weer. Net lekker zachtjes aan begonnen met voorbereiden voor mijn twee maanden aan de Lot, tipt vriendin Sabine me: 'Mar, heb je die vacature gezien, echt iets voor jou!' Ja, ze heeft gelijk. Dit is 'mijn ding' (blèèèh); mooie waar (halfedelstenen, wie wil daar nu niet met zijn handen aan zitten?!), niet te zwaar voor mijn fysiek toch wat geteisterde lijf én op (halfedel) steenworp van mijn Villa Krakelbont. Dus erop af! En na een prettig gesprek of twee, mag ik per 1 september aanschuiven in een riet gedekt atelier aan de rand van het bos om agaat, zoetwaterparel, Thais zilver en nog veel meer prachtigs aan de man te brengen. Hoe bofferig kan een mens zijn?



Maar in de bocht school het kwaad. Zingend van geluk en vrolijk in mijn zeerover, vrijheid op wielen, walk in closet en verlengstuk van mijn Villa, zoefde ik door de regen, zomer 2013, over 's Herenwegen. En daar zoefde ene Mark net zo vrolijk maar dan de andere kant op..... De weg was warm, de weg was nat... BOEM! KNAL! Heel erg BENG! En dat was dat.... Zeerover dood, ik bont en blauw en tot tril lip toe geschrokken. En verdrietig omdat ik afscheid moest nemen van mijn betrouwbare, comfortabele zeegroene Rovertje. :(. Op zoek naar een ander metalen maatje, dat moet van goede huizen komen! 

Nog anderhalve week. Dan pak ik mijn biezen, het vliegtuig en de trein en ga eens kijken wat de Lot mij voor 8 weken te bieden heeft. Corrie runt daar een chambres d'hôtes, www.lostal.net en ik ga haar helpen. Bedjes opmaken, ontbijtje verzorgen, af en toe koken, bedienen op het terras aan de rivier, kletsen met de gasten en óók luieren, lezen en slapen. Een werkvakantie comme on dit. En ik heb zin! En fingers crossed dat de zomer daar ook echt zómer is!    

Ik houd jullie op de hoogte van mijn LOTgevallen. Hoop op veel lezers en veel reacties, dat vind ik gezellig. En als jullie zin hebben om langs te wippen: bienvenue (pas chez les Ch'tis)!

A plus. XXX