De laatste dagen....

Waren drúk! Ik zie zo ongeveer sterretjes maar; alles is klaar, opgelost, weggewerkt, onder het tapijt geschoven, in de koffer en bij de kapper achter gelaten. Dus: La France, j'arrive!

22 kg

Bescheiden gepakt hè? Voor twee maanden?! Maar tot de nok toe gevuld met luchtige niemendalletjes want die hoop ik alleen nodig te hebben. Daarbij, ik ga niet naar Timboektoe dus ik ga me daar te buiten aan heerlijke Franse shampoos, smeersels en andere geurige zaken.
Ik moet straks maar wel even wegen.....

Tussen het rennen en vliegen door, heb ik mij de geneugten van het platteland goed laten smaken. Cher M was (is) zeezeilen en dus paste ik op huis en haard en ook mijn Jip was alvast mee.
Zij voelt zich stoer door met de snelheid van het licht door het pand te sjeesen en durft ook af en toe een poot in de wei te zetten. Maar alleen als de drie gratiën, zij horen hier tenslotte, veilig in de bijkeuken zitten. Als een panter loert en sluipt zij rond, smekkend kijkend naar de kippen en haar kuikens. Ai. Ik hoop dat ze niet geteld zijn.... ;)

Huis, haard, Jip

En met dit fraaie weer wordt er ook gehooid. De heer des huizes baalde (geen baal op de hooizolder straks) want dit is juist een favoriet op het lijstje 'holadijé, het buitenleven is hoezee'. Edoch.
Mij heeft de aanblik van al dat groen gelardeerd met vacht en veer, toch wel een beetje meer in 'zen' gebracht.
Ik sta zo ongeveer stijf van de adrenaline en dan is wat gewuif van lover rustgevender dan gillende taxi's en grijs beton. Nu moet ik toegeven dat dat ook niet heel overvloedig aanwezig is in het Puttense maar toch!
En zojuist mijn koffer even gewogen: 22 kilogram. Nou, netjes hè?! :).



Horen jullie de vliegen zoemen....?



Kees en Bas bespreken de hooistand. Het ligt er weer mooi bij dit jaar!

Ik geloof dat een aantal mensen dachten dat ik vandaag zou vertrekken. Kan hoor. Ik ben misschien niet helemaal klip en klaar geweest de laatste paar weken... mea culpa dus. Maar voor de duidelijkheid: morgen om 06:15 gaat de vermaledijde wekker en smijt ik fluks wat hooi en mais en vleesbrok links en rechts, stuif ik onder de douche door , kieper een kop Nespresso naar binnen en hoop nog tijd te hebben voor een bakje muesli. En dan! Auto, trein, vliegtuig, shuttle (daar dan eigenlijk 'navette'), trein, auto en 'à la maison'!
Dus lieve mensen, ik zou zeggen: adieu. Ik zie jullie in St. Projet, een gehuchtje aan de Lot in het zuidelijk deel van de Auvergne waar ik de komende zeven weken ga vertoeven. J'espère de vous revoir!